VAN-top - Stof tot nadenken

Stof tot discussie met politici en beleidsmakers

Komt u naar de VAN-TOP (zaterdag 23/02, zie www.vantop.be)? Mooi zo, dan werken we samen aan het creëren van ‘awareness’ rond de bezorgdheden van de apotheker. De aanwezige politici en beleidsmakers kennen die natuurlijk niet, zij hebben zelf nauwelijks een begrip van de veranderende rol van de apotheker en wat men eigenlijk van ons mag verwachten. Buiten het ‘afleveren van geneesmiddelen’, natuurlijk, dat is alom bekend. Maar juist deze enge visie op het beroep maakt dat er te weinig begrip is voor de toegevoegde waarde van de apotheker en wat daar zou moeten tegenover staan.

Daaraan gaan we samen werken op de VAN-TOP!

Een politicus of beleidsmaker die de TOP heeft meegemaakt moet op de hoogte zijn van 1) wat de toegevoegde waarde is van de apotheker en waar die kan bijdragen in de problemen die op ons afkomen en 2) de bezorgdheden en noden van de apotheker om zijn taak ten volle te kunnen vervullen.

Hieronder vindt u alvast enkele thema’s om het gesprek te voeden.

  1. Het wordt tijd om duidelijk te maken dat ‘op een verantwoorde manier geneesmiddelen juist nemen’ niet eenvoudig is. Hiermee kan nog veel gezondheidswinst gemaakt worden! Wellicht meer dan met gelijk welke innovatie!  Interacties, dubbelmedicatie, bijwerkingen, een tekort aan therapietrouw en adherentie… Het leidt allemaal tot ondermaatse resultaten van de behandeling. Dat is geen onwil van burgers en zorgverstrekkers, het is gewoon erg moeilijk. en daar kan de apotheker – samen met de huisarts en verpleegkundige – een belangrijke bijdrage aan leveren.
     
  2. Zo werd nog niet zo lang geleden de GGG (gesprekken goed geneesmiddelengebruik) ingevoerd – weliswaar nog beperkt - en meer recent het begrip huisapotheker. Dat zijn taken waarvoor de apotheker vergoed wordt, een honorarium krijgt. Zo maakt de apotheker een switch van ‘afleveraar’ naar ‘zorgverstrekker’. In welke mate steunt u die evolutie naar volwaardige zorgverstrekker (ipv distributeur)? 
     
  3. We leven in een vergrijzende maatschappij. Alleen al door de evolutie van de wetenschap die beter behandelen mogelijk maakt, staat ons een tsunami van zorgbehoevende ouderen te wachten. En er zijn te weinig huisartsen, te weinig verpleegkundigen … Ons zorgmodel staat dus onder druk. Maar België is één van de weinige landen in de Westerse wereld waar bijv. bloeddrukopvolging – op een officiële en gestructureerde wijze - niet door de apotheker wordt gedaan. Ook de cholesterol- en bloedglucosewaarden zouden perfect door de apotheker kunnen worden opgevolgd.
     
  4. In meer en meer landen vaccineert de apotheker de patiënten die in de huisartsenpraktijk gemist worden tegen griep en draagt zo substantieel bij aan de  verhoging van de vaccinatiegraad. Het gaat dan om chronische zieken of andere vooraf gedefinieerde risicogroepen, die de apotheker via de medicatiehistoriek op de voet volgt. In het buitenland gebeurt dat dus al en er bestaat ook wetenschappelijke evidentie. Ziet u zo’n taak weggelegd voor de apotheker?
     
  5. Zo worden bovendien beroepsgroepen die al erg onder druk staan omdat er te weinig zijn (huisartsen, verpleegkundigen …) geholpen. En dat komt uiteraard de burger/patiënt ten goede. In welke mate bent u bereid mee te werken aan wetswijzigingen die dit ook in België mogelijk maken?
     
  6. Diezelfde tsunami aan zorgbehoevende ouderen maakt dat we in elk geval onze zorgverstrekkers moeten gemotiveerd houden en ondersteunen. Tegelijk staat ook de financiering van de gezondheidszorg onder druk en is de nood tot besparen hoog. Wij menen dat besparen op het inkomen van de zorgverstrekkers (waaronder de apotheker) echt niet kan. Die zitten nu al op hun tandvlees door de steeds groter wordende administratieve rompslomp. Dat vreet ook aan de motivatie. Ons inziens moet er bespaard worden op de AF-fabriek-prijs van geneesmiddelen, op de technische kost … maar niet op het inkomen van de zorgverstrekker. Zo niet komt de gezondheidszorg in gevaar. Hoe denkt u hierover?
     
  7. Een voorbeeld van besparingen die tot mindere kwaliteit leiden is de belevering van geneesmiddelen aan WZC (woon- en zorgcentra). De drang naar efficiëntiewinst en dus goedkopere prijzen hebben gemaakt dat deze toeleveringen nu bijna volledig door grotere groeperingen gebeuren. Dat gaat echter ten koste van een duidelijke patiëntopvolging (onmogelijk voor meerdere duizenden patiënten bij één leverancier) en van het medicatiebeleid in die WZC met alle gevolgen rond therapietrouw en incidenten van dien. Ook de lokale verankering, essentieel in de zorg gaat verloren. Hoe kunnen we dit oplossen? Lijkt het jullie opportuun de lokale huisapotheker hierin terug een rol toe te bedelen en bv. de levering en farmaceutische zorgverstrekking aan WZC te limiteren tot de op te richten eerstelijnszones. Ook ziekenhuizen zullen zich immers oriënteren op deze ELZ.
     
  8. Net zoals de volledige gezondheidszorg staat het huidige economische model van de apotheek onder druk. Enerzijds door de komst van prijsvechters (online) in het segment van de niet-geneesmiddelen,  anderzijds door de reeds genoemde gebrekkige tot afwezige financiering van (farmaceutische)zorgtaken, die bovendien in het kader van goed gezondheidszorgmanagement een belangrijke bijdrage kunnen betekenen. Hoe zou dit volgens u moeten evolueren?

Hebt u nog aanvullende onderwerpen, laat het VAN of uw beroepsvereniging weten!

Wanneer alle deelnemers goed op de hoogte zijn van deze gespreksthema’s dan gaan we voor een geslaagde TOP!